زندگی نامه سفیانی

زندگی نامه سفیانی


 

در باورهای شیعه، سفیانی از جمله کسانی است که در هنگام ظهور امام زمان شیعیان نقش مهمی برعهده دارد.[۱] اسم او «عثمان بن عَنبَسه» و از فرزندان ابوسفیان است.[۲] در روایات اسلامی او را با صورتی سرخ، پوستی سفید و چشمانی زاغ توصیف کرده‌اند.[۳] او از شهرهای روم بپا می‌خیزد و بر گردن‌اش صلیب دارد[۴] و از بیابانی به نام وادی یابس که مابین مکه و شام است ظهور خواهد کرد.

نام سفیانی

مشهور آن است که نام سفیانی عثمان و نام پدرش عنبسه می‌باشد.[۵] و در برخی منابع نام پدرش عُیَینه آمده‌است.[۵][۶] اسامی دیگری نیز برای سفیانی در روایت و کتب نقل شده که از آن جمله حرب بن عنبسه، عنبسة بن مرة، عنبسة بن هند، عبداللَّه بن یزید، ابوعتبه، عروة بن محمد، و معاویة بن عتبه‌است.[۵][۷]

علمای اهل سنت نام کامل او را عبدالله بن یزید می‌دانند.[۸] در بعضی روایات نیز او را با لقب صخری منسوب به صخر پدر ابوسفیان نام برده‌اند.[۷]

نسب سفیانی

بر اساس اعتقادات مسلمانان در آخرالزمان شخصی به نام خرناس یا عبدالله از سرزمین یابس واقع در اردن خروج خواهد کرد و مناطق پنج گانه سرزمین شام را تصرف خواهد کرد و اوست که با امام مهدی وارد جنگ خواهد شد و در نهایت به دست امام کشته خواهد شد. در بسیاری از احادیث تصریح شده که سفیانی از تبار ابوسفیان، است.[۹] همچنین او از سوی پدر منسوب به بنی امیه و از طرف مادر از قبیلهٔ کلب است.[۱۰]

اما در مورد اینکه او از نسل کدامیک از فرزند ابوسفیان می‌باشد، در روایات نقل شده اختلاف است[۷]:

  • از نسل خالد بن یزید بن ابوسفیان
  • از نسل عتبة بن ابوسفیان
  • از نسل یزید
  • از طرف پدر از نسل ابوسفیان و از طرف مادر از نسل یزید

قیام سفیانی

نوشتار اصلی: خروج سفیانی

بنا بر روایتی کتاب بحارالانوار[۱۱] سفیانی، منتصر (به معنای مسلمان تازه مسیحی شده) است[۱۲] و در اثر بسیاری عبادت، بسیار زرد رنگ به نظر می‌رسد[۱۳]. وی از سمت سرزمین روم به شام می‌آید و آنگاه دست به قیام می‌زند.[۱۲] سپس پایتخت خود را از دمشق به رمله در فلسطین منتقل می‌کند و در آنجا شورشیان رومی به او می‌پیوندند.[۱۲]

سرانجام سفیانی

سفیانی بعد از جنگ‌های مختلف به شام باز می‌گردد اما به دست یکی از سپاهیان امام مهدی دستگیر می‌شود.[۱۴]

تعدد سفیانی‌ها

در برخی از روایات اسلامی همچون نسخهٔ خطی ابن حماد، به وجود دو سفیانی اشاره شده‌است. سفیانی اول پس از استیلا بر سرزمین شام در جنگ عراق در برابر سپاه ایران شکست می‌خورد و در اثر جراحاتی که به او وارد می‌شود در راه بازگشت به شام کشته می‌شود و سفیانی دوم که همان سفیانی اصلی است را جانشین خود قرار می‌دهد.[۱۵]

سفیانی در روایات

  • در روایتی منسوب به امام زین العابدین آمده‌است[۱۶]: امر قائم از سوی خداوند حتمی است و امر سفیانی نیز از جانب خداوند قطعی می‌باشد. قائم ظهور نمی‌کند مگر پس از آمدن سفیانی.
  • در روایتی منسوب به علی بن ابیطالب در تفسیر آیهٔ «و لَو تَری إذ فَزِعوا فَلافَوتَ»[۱۷] آمده که لشکر سفیانی به مدینه می‌آیند تا به سرزمین بیداء برسند ولی خدا آن‌ها را در زمین فرو می‌برد.[۱۸]
  • در روایتی منسوب به جعفر بن صادق درباره او آمده‌است: «و سفیانی نیز با قائم پیکار می‌کند»

ادعای دیدن سفیانی

محمدتقی بهلول مدعی شده که در جریان سفر خود به سوریه در زمان ریاست جمهوری حافظ اسد در این کشور، با شخصی که نامش عثمان بن عنبسه بوده و شباهت بسیاری به سفیانی در روایات داشته، ملاقات کرده‌است[۱۹]:

من برای زیارت حضرت زینب و حضرت رقیه به سوریه رفته بودم و در حدود بیست روز در آنجا بودم. حافظ اسد مرا دعوت نمود و به خانه خود برد و از من پذیرایی نمود و از آنجا مرا به ارتش سوریه برد و گفت که برای ارتش سوریه صحبت کنم، من هم به منبر رفته، برای آنها سخنرانی کردم. وقتی که از منبر پایین آمدم یک منصب داری داخل شد. در آن وقت عده‌ای گفتند: «جاء سفیانی؛ یعنی سفیانی آمد». دیدم او یک سرتیپ ارتش سوریه‌است. من با او شروع به صحبت کردن کردم و اسم کوچک او را پرسیدم. گفت: اسمم عثمان بن عنبسه‌است. دیدم خودش است و او از لحاظ قیافه‌ای همان خصوصیاتی را داشت که در روایات از سفیانی آمده‌است.

همچنین برخی دیدارها با سفیانی نیز از کسانی چون امام موسی صدر و مصطفی چمران نیز به صورت غیرمستند مطرح است.[۲۰]

منابع

1-  علی کورانی. عصر ظهور. ترجمهٔ عباس جلالی. شرکت چاپ و نشر دفتر تبلیغات اسلامی. ۱۱۵.

2-  شیخ صدوق. کمال الدین و تمام النعمة. دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم. ۶۵۰.

3-  شیخ نعمانی. الغیبة. ترجمهٔ جواد غفاری. تهران: کتابخانه صدوق، ۱۳۶۳. ۴۳۵.

4-  شیخ طوسی. الغیبة. قم: بصیرتی. ۲۷۸.

5-  علی کورانی. عصر ظهور. ترجمهٔ عباس جلالی. شرکت چاپ و نشر دفتر تبلیغات اسلامی. ۱۱۶.

6-  بازشناسی علائم حتمی ظهور  به نقل از شیخ طبرسی، اعلام الوری، ج ۲، ص ۲۸۲ و شیخ حرعاملی، اثبات الهداة، ج ۳، ص ۷۲۱

7-  بازشناسی علائم حتمی ظهور

8-  علی کورانی. عصر ظهور. ترجمهٔ عباس جلالی. شرکت چاپ و نشر دفتر تبلیغات اسلامی. ۱۱۷.

9-  بازشناسی علائم حتمی ظهور به نقل از شیخ صدوق، کمال‌الدین، ج ۲، ص ۶۵۱، شیخ طبرسی، اعلام الوری، ج ۲، ص ۲۸۲، راوندی، الخرائج والجرائح، ج ۳، ص ۱۱۵۰ و شیخ حرعاملی، اثبات الهداة، ج ۳، ص ۷۲۱

10-  بازشناسی علائم حتمی ظهور به نقل از سید ابن طاووس، التشریف بالمنن، ص ۲۹۶، ب ۷۹

11-    بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۲۱۷

12-  علی کورانی. عصر ظهور. ترجمهٔ عباس جلالی. شرکت چاپ و نشر دفتر تبلیغات اسلامی. ۱۱۸.

13-  علی کورانی، عصر ظهور، ص ۱۲۰ به نقل از نسخه خطی ابن حماد، ص ۷۵

14-  علی کورانی، عصر ظهور، ص ۱۵۵-۱۵۶

15-  علی کورانی، عصر ظهور، ص ۱۲۲-۱۲۳

16-  علی کورانی، عصر ظهور ، ص ۱۱۵ به نقل از بحار الانوار، ج ۵۳ - ص ۱۸۲

17-  قرآن، سوره سبأ، آیه ۵۱

18-  سید محمد صدر. تاریخ غیبت کبری. ترجمهٔ سید حسن افتخارزاده. تهران: نیک معارف، ۱۳۷۱. ۶۴۸.

19-  نشانه‌های بسیار در نزدیک بودن ظهور امام زمان عج - به نقل از کتاب آیا ظهور نزدیک است؟

20-    نشانه‌های بسیار در نزدیک بودن ظهور امام زمان ع

ارسال نظر شما


نام :
ایمیل:
پیام: