مهدویت در کلام الهی بخش دوم
مهدویت در کلام الهی بخش دوم بخش دوم: سوره زمر نور به حضرت مهدى ارواحنا له الفداء اطلاق مى شود. قرآن مى گويد: واشرقت الارض بنور ربها[1]. حديث مى فرمايد: نور الرب، حضرت حجت ارواحنا له الفداء است و تحقق اين آيه، در وقت ظهور حضرت است. نيز در ذيل آيه مباركه يهدى الله […]
مهدویت در کلام الهی بخش دوم
بخش دوم:
سوره زمر
نور به حضرت مهدى ارواحنا له الفداء اطلاق مى شود.
قرآن مى گويد: واشرقت الارض بنور ربها[1]. حديث مى فرمايد: نور الرب، حضرت حجت ارواحنا له الفداء است و تحقق اين آيه، در وقت ظهور حضرت است.
نيز در ذيل آيه مباركه يهدى الله لنوره من يشاء، معصوم مى فرمايد: نوره مراد امام زمان ارواحنا له الفداء است.
بنابراين وقتى هر دو آيه درباره حضرت حجت ارواحنا له الفداء است، يعنى در عصر ظهور حضرت، “اشرقت الارض نور ربها” همه بايد از اين نور استفاده كنند، اما در عصر غيبت اين گونه نيست، بلكه “يهدى الله لنوره من يشاء، بعضى از نور حضرت استفاده مى كنند و بايد كارى كرد كه رمز من يشايى پيدا شود[2]
در روايات آمده است كه در آيه شريفه، واشرقت الارض به نور ربها مراد، روشن شدن زمين به نور آن حضرت است.
[1] سوره زمر69
[2]برگرفته ازكلام آيت الله وحيد خراسانى كه در پايان كتاب “پيام امام زمان، آمده است.
سوره سجده
آيه 29: قل يوم الفتح لا ينفع الذين کفروا ايمانهم …
بگو اى پيامبر روز پيروزى، ديگر ايمان آوردن براى كافران سودى ندارد.
امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: يوم الفتح، روزى است كه دنيا به دست قائم ارواحنا له الفداء فتح مى شود.. [1]
[1] منتخب الاثر ص 470المحجة ص 174
سوره شمس
شيخ فرات بن ابراهيم در تفسير خود روايت كرده از امام باقر علیه السلام كه فرمود: حارث اعور عرض كرد به امام حسين علیه السلام كه: يابن رسول الله فداى تو شوم مرا از قول خداوند “والشمس و ضحيها [1] خبر ده. فرمود: “واى بر تو اى حارث اين محمد، رسول خدا است “. گفتم: “فدايت شوم معناى قول خداوند والقمر اذا تليها، [2] چيست؟ ” فرمود: “اين اميرالمؤمنين، على ابن ابى طالب (ع )است كه در پى محمَد صلی الله علیه و آله و سلم آمده. ” باز گفتم: “قول خداوند والنهار اذا جليها[3] چيست؟ گفت: اين قائم آل محمد علیه السلام است كه زمين را از عدل و داد پر مى كند و نيز در تفسير على بن ابراهيم روايت شده از امام باقر علیه السلام كه فرمود: در آيه شريفه “والنهار اذا تجلى ” [4] نهار” آن قائم از ما اهل بيت است كه هرگاه بر خيزد، بر دولت باطل غلبه مى كند… “
[1]سوره شمس1
[2]سوره شمس 2
[3]سوره شمس 3
[4]سوره ليل، 2
سوره صف
فتح از القاب حضرت و به معناى پيروزى است.
در تفسير على بن ابراهيم آمده است: آيه مباركه نصر من الله و فتح و قريب[1] اشاره دارد به فتح حضرت قائم ارواحنا له الفداء[2]
در روايات آمده است كه در آيه شريفه، والله متم نوره [3] نور به ولايت قائم ارواحنا له الفداء و به ظهور آن حضرت اشاره دارد.
[1] سوره صف 13
[2]نجم ا لثاقب، باب دوم.
[3] سوره صف 8
سوره عبس
جوار الكنس يعنى ستاره هاى سياه كه در برابر شعاع آفتاب پنهان مى شوند. روايت است از امام باقر علیه السلام در تفسير دو آيه شريفه:فلا اقسِمُ بالخنس الجوار الکنس[1] كه فرمود: مراد از آن، امامى است كه غايب شود در سنه 260 وسپس ظاهر شود مانند شهاب درخشان در شب تاريك[2] .
[1]سوره عبس آیات15 و 16
[2]نجم الثاقب باب دوم.
سوره فتح
آيه 28:ليظهره علي الدين کله و کفی بالله شهيدا…
امام صادق علیه السلام در تفسير اين آيه شريفه فرمودند: اين آيه در حق قائم اهل محمد علیه السلام نازل شده است… ” [1]
ناگفته نماند، آياتى كه به وجود مقدس مهدى موعود ارواحنا له الفداء و ظهور مبارك آن حضرت تأويل شده است فراوان است. كسانى كه طالب تفاصيل بيشترى هستند مى توانند به كتاب هاى بحارالانوار ج51، “الزام الناصب “، موعود قرآن وكتب تفاسير مراجعه فرمايند.
[1] المحجة ص 208
سوره فجر
فجر از القاب حضرت مهدي ارواحنا له الفداء شمرده شده است.
روايت است از امام صادق علیه السلام كه در تفسيرآيه والفجر[1] فرمود: مراداز فجر، قائم ارواحنا له الفداء است .
[1]سوره فجر، آیه1
سوره قدر
شب قدر، شب امام زمان ارواحنا له الفداء است وملائكه وروح بر آن حضرت نازل شده، تقدير امور را در اختيار او مى گذارند .
پيشوايان معصوم علیه السلام در تفسير سوره قدر فرموده اند: فرشتگان در اين شب، مقدرات يك سال را نزد ولى مطلق زمان آورده، بر او عرضه وتسليم مى كنند[1].
در چنين شبى كه به حضرت مهدى ارواحنا له الفداء تعلق دارد، ياد جد بزرگوارش در دل ها زنده مى شود، چراكه يكى از اعمال مستحبى شب قدر، زيارت امام حسين علیه السلام است[2].
هنگامى كه درد زايمان نرجس خاتون شروع شد، امام عسكرى علیه السلام به حكيمه خاتون فرمود: عمه جان سوره “انا انز لناه ” را بر او بخوان حكيمه مى گويد: من مشغول خواندن اين سوره شدم، و مى شنيدم كه طفلِ داخلِ رحم نرجس نيز، همان گونه كه من مى خوانم، مى خواند. در حال تعجب بودم كه امام عسكرى علیه السلام با صداى بلند فرمود: عمه جان از امر خدا تعجب مكن كه خداوند، زبان ما را دركودكى به حكمت بازكرده و در بزرگى، حجت خود در زمين قرار مى دهد[3]
در روايات آمده است كه در شب قدر، دعا براى حضرت را بايد بر دعا براى خود مقدم داشت و بهترين دعاها طلب نصرت وحفظ اوست و آن اين است: “اللهم كن لوليك الحجة بن الحسن صلواتك عليه وعلى آبائه 00 ” [4]
امام صادق علیه السلام در روايتی درباره سوره قدر فرمود: حتى مطلع الافجر[5] يعنى: تا آن كه قائم ارواحنا له الفداء برخيزد و ظاهرشود [6]
[1]كافى، كتاب الحجة باب فى شأن انا انزلناه
[2]مفاتيح الجنان زيارت امام حسين علیه السلام در شب هاى قدر.
[3]بحا رالانوار ج 51 ص 13
[4]نجم الثاقب، باب يازدهم.
[5] سوره قدر5
[6]نجم الثاقب باب دوم.
سوره قصص
آيه 5: ونريد ان نمن علی الذين استضعفوا في الارض …
و ما اراده كرده ايم بر آنان كه در روى زمين به ضعف كشيده شده اند، منت نهاده آن ها را پيشوايان و وارثان زمين قرار دهيم
امام باقر و امام صادق علیه السلام فرمودند: اين آيه مباركه مخصوص صاحب الامرى است كه در آخر الزمان ظاهر مى شود.[1]
[1] تفسير برهان ج3 ص 220.
سوره لقمان
وقتى از امام هفتم تفسير آيه (و اسبغ علیکم نعمه ظاهرة و باطنه) [1] را پرسيدند، فرمود: نعمت ظاهر، امام ظاهر و نعمت باطن، امام غائب است.
پرسيده شد: آيا در ميان شما كسى هست كه غائب شود، فرمود آرى، اوكسى است كه شخصاً از ديدگان غائب مى گردد، ولى يادش از دل هاى مؤمنان نمى رود. او دوازدهمين ما ائمه است، خداوند هر مشكلى را براى او آسان مى كند و هرگردن كشى را به وسيله او سركوب مى نمايد [2]
علاوه بر اين كه وجود حضرت، نعمت است، آن چه از نعمت هاكه بندگان در آن غوطه ورند)از نعمت هاى ظاهرى و باطنى( همه به بركت وجود شريف حضرت حجت ارواحنا له الفداء است.
امام صادق علیه السلام در تفسير آيه شريفه ثم لتسئلن يوم عن النعیم، [3] مى فرمايد: نعيم ما هستيم [4]
وجود امام، عظيم ترين نعمت هاى الهى است، زيراكه اصل ساير نعمت هاى ظاهرى و باطنى است و از اين جا است كه در روايات آمده كه همه مردم روز قيامت درباره نعيم مورد سؤال قرار مى گيرند. البته نعمت هاى آن حضرت در زمان ظهورش نيز ويژگى خاصى دارد[5] چنان كه اخبارى در اين باره وارد شده است .
پيامبر اكرم (ص) فرمود: امت من در زمان مهدى به نعمتى متنعم خواهند شدكه هيچ گاه به مثل آن متنعم نگشته اند. آسمان باران رحمتش را بر آن ها مى بارد و زمين هيچ گياهى را رها نمى كند، مگر اين كه آن را برآورد[6]
حضرت امير علیه السلام در تفسير آيه مباركه: الم تر الذین بدلوا نعمة الله کفرا [7]؟ آيا نديدى آنان راكه نعمت الهى را به كفر بدل ساختند، فرمود: ما آن نعمت هستيم كه خداوند بر بندگانش عنايت كرده و به سبب ما رستگار مى گردند آنان كه روز قيامت رستگار مى شوند [8]
پس خود حضرت مهدى ارواحنا له الفداء نعمت است و از آن جاكه شكر نعمت واجب است، شيعيان بايد شكر نعمت حضرت را چنين به جا بياورند
1 ـ شناخت قلبى و معرفت اين نعمت والاى الهى
2 ـ بيان كردن فضايل و نشر دلايل آن بزرگوار
3 ـ صدقه دادن براى سلامتى وجود آن حضرت
4 ـ تقرب جستن به آستانه او با انجام دادن كارهايى كه مورد پسند و مايه نزديك شدن به درگاهش است
5 ـ اهتمام به دعاهاى خالصانه براى تعجيل فرج آن حضرت [9].
[1]سوره لقمان20
[2]مهدى موعود على دوانى ص 199.
[3]سوره تكاثر8
[4]تفسیر برهان ج4س503
[5]مكيال المكارم، ج 1 ص 292.
[6]بحار الانوار ج51ص83
[7]سوره ابراهیم 28
[8]اصول کافی ج1 ص 217
[9]مکیال المکارم ج1 ص 363
دیدگاهتان را بنویسید